Strona poświęcon remontom domowym oraz naprawom.W serwisie można sie dowiedzieć jak postawić sćianki ,jak ocieplać mur zewnętrzny żeby woda sie nie dostawała jak izolować pomieszczenia oraz scianki.Jak przygotować fundament pod dom. Budynki tego typu były wznoszone w różnych okresach i są stosunkowo liczne zarówno na wsi, jak i w miastach. Są to budynki parterowe, a w większych miastach — wysokości kondygnacji, rzadziej wyższe, stojące przeważnie w zwartej zabudowie ulic miejskich. Budynki te są częściowo lub całkowicie podpiwniczone, posadowione przeważnie na ławach murowanych z cegły pełnej, stosunkowo rzadko na ławach murowanych z kamienia lub ławach betonowych. W przeważającej liczbie przypadków budynki te mają zarówno izolację poziomą, jak i pionową.Ściany podziemia — z cegły pełnej przy grubości tych ścian w zależności od liczby kondygnacji od 1,5 do 2 cegieł, rzadziej do 2,5 cegły. Układ ścian nośnych — w przeważającej liczbie przypadków podłużny, rzadko poprzeczny lub mieszany. Stropy — drewniane, przeważnie ze ślepym pułapem, poszczególne belki stropowe kotwione w ścianach i między sobą. Schody — zazwyczaj ogniotrwałe, o stopniach wspornikowych, policzkowe, odcinkowe, na płytkach Kleina, belkach stalowych, rzadziej żelbetowe. Więźby dachowe — drewniane, o konstrukcji przeważnie stolcowej lub płatwiowo-kleszczowej, ze strychem, z dostępem. Pokrycie dachów — różnymi rodzajami dachówki, blachą, papą. Elewacje budynków — pokryte są przeważnie tynkiem wapienno-cemento-wym, bardzo rzadko występuje okładzina kamienna lub tynki szlachetne czy też z wapna hydraulicznego. Wyposażenie budynków w instalacje wewnętrzne — zróżnicowane — od najbardziej prymitywnego do pełnego wyposażenia o wysokim standardzie, łącznie z windami w budynkach o 4-5 kondygnacjach. Ze względu na stosunkowo długi okres eksploatacji i znaczny stopień ich zużycia technicznego budynki te stanowią podstawowy przedmiot prowadzonych robót remontowych i modernizacyjnych. Roboty remontowe obejmują przede wszystkim wzmacnianie konstrukcji tych budynków, wymianę stropów i innych elementów konstrukcyjnych oraz modernizację z dostosowaniem ich wyposażenia technicznego do poziomu współczesnego budownictwa. Jednocześnie, w ramach prac modernizacyjnych, dokonuje się w niektórych przypadkach podziału dużych mieszkań na dwa mniejsze, wyposażając je w odpowiednie pomieszczenia sanitarno-kuchenne. Poza tym, w ramach rozbudowy i przebudowy miast, część tych budynków o znacznym stopniu zużycia technicznego i moralnego ulega rozbiórce. Ściany wieńcowe Ściany szkieletowe drewniane Ściany ubijane Ocieplanie ścian. Gzymsy Niewielkie uszkodzenia gzymsów naprawia się zaprawą cementową 1 : 3 lub półcementową 1:1:7 (cement + wapno + piasek) za pomocą kielni. Jeżeli gzyms jest uszkodzony na większej przestrzeni, najlepiej wykonać szablon i posługując się nim uzupełnić brakujące części gzymsu zaprawą. Kształt gzymsu najlepiej ustalić za pomocą miękkiego drutu, wyginając go według występów i wgłębień w gzymsie. Ustalony za pomocą drutu kształt trzeba przenieść na kawałek deski, grubości 19 mm, do której przybija się blachę, grubości 0,5—1 mm; krawędzie blachy trzeba spiłować z jednej strony. Do szablonu można przybić krótkie oheblowane deseczki (długości 15 cm) jako prowadnice szablonu po ścianie. Nad gzymsem i pod nim przybija się hakami oheblowane listwy (20 X 70 mm), po których będą ślizgały się prowadnice szablonu. Na uszkodzone miejsca gzymsu narzuca się warstwę zaprawy cementowej 1 : 3, aby wyrównała wgłębienia i przesuwając szablon prowadnicą po ścianie nadaje się jej kształt gzymsu; po wyrównaniu gzyms pokrywa się zaprawą 1 : 1 : 7 i wyrównuje jeszcze raz szablonem. Naprawiane miejsca gzymsu trzeba obficie zmoczyć wodą. W celu przyspieszenia wiązania zaprawy można dodać do niej gipsu, jednak nie więcej niż 5% objętości zaprawy. Jeżeli z gzymsu wypadły cegły, trzeba je osadzić na zaprawie cementowej 1 : 3.Złącza Złącza wrębowe - są to złącza mające wcięcia i zaciosy na łączonych elemen­tach, dopasowane ściśle do siebie po złożeniu łączonych elementów. Są one dodatkowo wzmacniane kołkami drewnianymi z twardego drewna, gwoździa­mi, śrubami lub klamrami. Rodzaj złącz wrębowych zależy od spo­sobu ustawienia elementów względem siebie, od rodzaju konstrukcji oraz od wielkości i kierunku działania sił wys­tępujących w łączonych elementach. Złą­cza te mogą być wzdłużne, poprzeczne, narożne i pod różnym kątem. Złącza wrębowe wzdłużne stosuje się przy przedłużaniu podwalin, murłat, pła-twi, podciągów itp. Powszechnie sto­suje się następujące złącza wrębowe wzdłużne • ria nakładkę prostą — przy przedłuża­niu podwalin i murłat; wzmacnia się je kołkami z twardego drewna, • na podkładkę ukośną - przy przedłuża niu płatwi i podciągów wzmacnia się je śrubami. Konstrukcję i sposoby wykonania złączy wrębowych wzdłużnych pokazano na rysunkach . Złącza wrębowe poprzeczne służą do łączenia dwóch elementów konstrukcyj­nych skrzyżowanych pod kątem pros­tym lub ukośnie . Złącza wrębowe w elementach skrzyżowanych pod kątem prostym stosuje się przy łączeniu ze sobą podwalin i oczepów w budynkach drewnianych ryglowej Złącza wrębowe w skrzyżowanych ukośnie występują pr; łączeniu elementów poziomych z el< mentami ustawionymi pochyło Tęgo rc dzaju złącza występują w drewnianyc konstrukcjach ryglowych oraz w więźb dachowej Złącza wrębowe teowo-poziome stc suje się do łączenia dwu elementó' poziomych oraz do łączenia element poziomego z pionowym lub ustawionyi pochyło Tego rodzaj złącza stosuje się przy łączeniu bele stropowych z oczepem lub murłatą Złącza wrębowo-pionowe mają zas tosowanie głównie do łączenia słupó z podwalinami, płatwiami i podciągan oraz do łączenia mieczy z płatwią alb podciągiem Słupy z pod waliną, płatwią lub podciągiem łącz się na czop pełny albo czop środkowa łębokość gniazda powinna być więk :a o 1 cm od długości czopa, aby górne ementy (z gniazdami) mogły osiadać Dd wpływem ciężaru lub wysychania ewna. szelkiego rodzaju złącza ciesielskie po-inny być dokładnie dopasowane i wz-□cnione kołkami, śrubami, gwoździami do klamrami ącza bezwrębowe stosuje się przy /konywaniu kratowych wiązarów da­chowych z desek i łączeniu cienkich elementów, kiedy niemożliwe jest wy­konanie złączy wrębowych, oraz przy wykonywaniu rusztowań Złącza bez­wrębowe łączy się na gwoździe, śruby i sworznie. W zasadzie wiązary kratowe i elementy więźby dachowej łączone na gwoździe bez wrębów powinny być wykonane według rysunku podającego liczbę i roz­staw gwoździ.łącza stolarskie wzmocnić przez sklejenie klejem stolarskim lub kazeinowym Łączenie elementów na szerokość jest konieczne przy wykonywaniu podłóg, mebli i innych przedmiotów z desek. Deski na szerokość można połączyć nas­tępującymi sposobami: Łączenie desek na szerokość: a — proste na styk — klejone, b - na zakład c — na wpust i pióro własne, d — na wpust i pióro obce; 1 — wpust, 2 — pióro własn 3 — pióro obce przez spojenie desek na styk klejem sto -larskim lub kazeinowym należy pamię­tać, że łączone deski nie mogą być zbyt szerokie, a ich styki powinny być dobrze dopasowane przez spojenie desek na zakładkę wykonaną specjalnym strugiem wręgo wnikiem. spojenie to, zależnie od prze znaczenia, może być klejone lub nie przez spojenie na wpust i pióro jest to najsilniejsze ze złącz na szerokość,stosowane głównie przy wykonywań podłóg . Łączenie elementów drewniany pod kątem - może być krzyżowe, teo lub narożnikowe Złącza krzyżowe i te we wykonuje się podobnie jak te rodzaju złącza w robotach ciesielski oraz wzmacnia przez sklejenie klej stolarskim lub kazeinowym Sposoby wykonywania złączy naro nikowych podano na rysunkach Przy wykonywaniu złąci zwidłowanie należy pamiętać, że idlice powinny znajdować się na częś ach pionowych, natomiast czopy — i częściach poziomych Złącza te po inny być dokładnie dopasowane za >mocą płaskiego dłuta i pilnika tarnika » dopasowaniu złączy smaruje się czo-I klejem, składa całość konstrukcji ciąga ją imakami tak mocno, aby z po :zeń wypłynął klej Następnie należy rawdzić przekątne ramy, ścisnąć złą-a i całą ramę odstawić do wyschnięcia tak, aby nie nastąpiło jej zwichrowanie Złącza kątowo-skrzynkowe stosuje się przy wykonywaniu skrzynek, szuf lad itp, złącza te mogą być krzyżowe lub narożnikowe Najlepszym i najpewniejszym złączem narożnikowym typu skrzynkowego jest złącze wykonane na wczepy jaskółcze otwarte Złącze tego typu składa się z czopów i wczepów Czopy wykonuje się w ściance dłuższej lub pionowej, natomiast wczepy - w ściance krótszej Przy rozrysowywaniu czopów należy pa­miętać, że # szerokość czopa umieszczonego w śro dku deski powinna wynosić połowę jej grubości,odległości między osiami czopów po­winny być sobie równe i wynosić oko ło 1,5 grubości deski, pochylenie ukośnych boków czopów powinno wynosić Po wykonaniu czopów w jednej desce przykłada się ją do odpowiedniego koń-ca drugiej deski i odrysowuje na niej linie wczepów, czyli gniazd Wykonane złącza dopasowuje się na sucho, nas­tępnie smaruje klejem, składa i ściąga uchwytami Po złożeniu konstrukcji na­leży sprawdzić kąty proste i wymiary całości